Ben sustukça kendini güçlü sandın, konuşursam yerini hatırlarsın.
Gidişin koymadı, dönüşüne kapıyı kapattım.
Yarım kalan her şey senden değil, karakterinden.
Ben değişmedim, sadece artık herkese inanmıyorum.
Kaybettin sandın ama ben vazgeçtim.
Mesafem var çünkü hafızam sağlam.
Ben sustum diye hikâye bitmedi.
Kalbimi kıranlar, kapımı çalamaz.
Benimle aynı yerde olmak herkesin harcı değil.
Affettim ama eski ben değilim.
Sevdiğim gibi vazgeçerim de.
Benim sessizliğim en net cevaptır.
Yanlış kişiye denk gelmek kader değil, derstir.
Değer verdiğim kadar var oldun.
Beni kaybeden, kendini kaybeder.
Benimle iyi ol, kötü versiyonum pahalıdır.
Kalbim kırıldı ama karakterim sağlam.
Benim seviyeme çıkamayan, laf yetiştirir.
Ben kırıldım ama eğilmedim.
Kalbimden sildiklerimi hafızamdan da silerim sanma.
Benim iyiliğimi zayıflık sananlar, gücümü görünce sustu.
İhaneti affetmem, sadece hesabını zamana bırakırım.
Yüzüme gülüp arkamdan konuşanlar, aynaya bakınca utanır mı bilmem.
Ben kimseyi yarı yolda bırakmadım, isteyen kendi indi.
Değer verdiklerim azalınca huzurum arttı.
Sabrımı test edenler, sonuçtan memnun kalmadı.
Güven bir kere kırılır, sonra sadece mesafe kalır.
Ben değişmedim, sen gerçek yüzünü gösterdin.
Kaybettiğini sandığın ben değilim, şansındı.
Benimle uğraşma, sabrım bitince huzurun biter.
Duruşum ağır gelir, alışık değilsen yaklaşma.
Ben kimseyi kaybetmem, gitmek isteyen yolunu bulur.
Suskunluğum çaresizlik değil, seçilmiş mesafedir.
Yanlış kişiye güvenmenin bedelini, doğru duruşumla ödedim.
Benim kalbimden düşen, bir daha yerini bulamaz.
Seni severken kendimden vazgeçtim, sen beni severken bile kendini seçtin.
Kalbimi emanet verdim, sen kırık teslim ettin.
Aşk dediğin iki kişilikti, sen egonu da getirdin.
Gidişin canımı yaktı ama dönüşün gururumu yakar.
Ben seni hep sevdim, sen hep bahaneni.
Kalbimde yer açtım, sen içimi boşalttın.
Aşk sandım, dersmiş.
Gözlerine inandım, sözlerin yalan çıktı.
Beni sevmedin belki ama çok güzel oyaladın.
Aşkın en kötüsü yarım bırakılanıdır.
Seni sevince dünya güzeldi, gidince gerçek oldu.
Kalbimi sana açtım, sen kapıyı çarpıp çıktın.
Aşk acısı geçer dediler, izleri kalır demediler.
Ben sana alıştım, sen bana geçtin.
Kalbim seni unutmadı ama aklım affetmedi.
Sen yanımdayken dünya sustu, kalbim konuştu.
Aşk, göz göze gelince kalbin hızlanmasıdır.
Sen gülünce içimde bahar olur.
Ellerin ellerime değince tüm eksiklerim tamamlanır.
Kalbim adını ezberledi, silmeye niyeti yok.
Sen benim en güzel ihtimalimsin.
Aşk seninle anlam buldu.
Sen yanımda ol yeter, gerisi detay.
Kalbimin attığı yer senin yanın.
Birlikte susmak bile huzur seninle.
Benimle oyun oynayan, hayatla kaybeder.
Ben yıkılmam, yıkanın altında kalır.
Sabrım taşarsa, sen kum tanesi kalırsın.
Beni hafife alanı hayat ağır sınar.
Benim sessizliğim fırtına öncesidir.
Benimle düşman olan, aynaya düşman olur.
Haddini bilmeyene sınırı ben çizerim.
Ben kaybetmem, vazgeçerim.
Benimle aynı cümlede geçmek bile cesaret ister.
Son sözüm değil, son duruşum konuşur.